و گوناگوني
سخنران كه نماينده دانشكده مديريت دانشگاه تهران در دانشگاه مونيخ
نيز هست، در آغاز به موضوع گفتگوي تمدنها كه پايهگذار آن ايران
است به تغييرات آن پس از حوادث 11سپتامبر اشاره كرد و افزود: پس از اين رويداد، فلسفه گفتگوي تمدنها و تغييرات آن بهگونهاي شد كه به جاي گفتگوي ملتها، نژادها و جنسيتها كه در ابتدا مطرح بود، شيوه و مديريت گفتگوي تمدنها اهميت يافت.
و ايران بايد توجه داشته باشد كه اين يك امتياز مقايسهايCOMPATETIVE ) ADVANTAGE) است يعني فرصتي كه از ديدگاه استراتژيك بايد مغتنم شمرده شود. و از آنجا كه ايران بهعنوان بنيانگذار و اجراكننده گفتگوي تمدنها است ميتواند اين مديريت را عهدهدار شود. به عبارت ديگر با بهرهگيري از مديريت ميان فرهنگي و با استفاده از ابزارهاي ذكر شده ميتوانيم جوابگوي گفتگوي تمدنها باشيم. وي سپس گفت درحد فلسفه ماندن اين موضوع و اجرايي نشدن آن تا آن مقطع زماني و اهميت ناگهاني آن از ديدگاه مديريتي سبب شد كه دنياي اسلام و بخصوص تهران از اهميت ويژهاي برخوردار شود. پيامد حادثه و تغييرات ناشي از آن، بيانگر اين موضوع بود كه ديدگاه فلسفي و صرف گفتگو درمورد اين موضوع، بازدهي دربر نخواهد داشت و مديريت و هدايت گوناگون مليتها و اديان است كه ميتوانست و ميتواند جلوي بروز چنين حوادثي را در آينده بگيرد. بنابراين سمينارهاي متعددي پس از اين پيامد با موضوع مديريت ميان كشورهاي غرب و شرق، كشورهاي اسلامي و غيراسلامي، عرب و اروپايي برگزار شد. بهطور بالقوه ايران به عنوان مركز اطلاعات مديريت ميان فرهنگي كشورهاي غرب و شرق از لحاظ استراتژيك جايگاه ويژهاي دارد و باتوجه به تجارب بنده در دانشگاههاي خارج از كشور، از تفكر استراتژيك و سطح علمي فرهيختگان نيز ايرانيها بسيار در سطح بالايي قرار دارند. اما آنچه كه مانع كار به شمار ميرود، اهميت كافي ندادن به مديريت و رشتههاي گوناگون آن از نظر دانشگاهي است و به اين رشته كه در بسياري از كشورها به عنوان رشته شماره يك لحاظ ميشود توجه كافي صورت نميپذيرد.
مديريت به روز شامل: روانشناسي، قبول كردن تنوع، قبول استثناء، برنامهريزي و سازماندهي است و تمام موضوعات را ميتوان در چارچوب علم مديريت و به عنوان زيرفصلهاي عملكردي مديريت ذكر كرد.
همچنين بررسيهاي به عمل آمده بيانگر آن است كه از بعد مديريت ميان فرهنگي برعكس تفكر خارجي كه وجود دارد، جامعه ايراني يك جامعه مونث است يعني با ويژگيهايي چون اجتماعي بودن، نرمبودن، مديريت با احساسات، جامعه خانوادگي و همراه با همدردي و صفا و جامعهاي كه كار، جزيي از زندگي است نه زندگي جزيي از كار و... شكل ميگيرد.
درنتيجه جامعهاي كه در آن سطح ناامني بالاست، افراطي تصميم ميگيرد، محافظهكار است، طبق قانون تصميم ميگيرد، در آن مدارا وجود ندارد و ما به عنوان پژوهشگران مديريتي بايد علاوه بر بيان آن، اين شيوه را تغيير دهيم و الگو بياوريم و با دليل بگوييم كه اين شيوه با سطح ناامني بالا، قدرت تصميمگيري را پايين ميآورد.
بنابراين در مجموع و از ديدگاه مديريت ميان فرهنگي، كشور ما با فلسفه مديريتي ايستا تصميم ميگيرد و مديريت انجام ميدهد به جاي اينكه با فلسفه جامعه پويا و باانگيزه پيشرفت جلو برود. اين يك مثال بود براي نشان دادن فرق فرهنگي و تاثير آن روي مديريت فرهنگي، تا زماني كه به عنوان يك ايراني ندانيم كه مديريت ميان فرهنگي يعني چه و فرهنگ مديريت يعني چه، نميتوانيم در امور بينالمللي و امور ميان فرهنگي جوامع همكاري مثبتي داشته باشيم.
البته بايد توجه داشت كه آوردن فلسفههاي مديريتي آمريكايي و اروپايي به ايران عملي نيست. من هم با اين كار مخالفم و ما بايد خودمان تلاش علمي داشته باشيم.
نمودار شماره يك
دكتر سپهري گفت; بعداز سال 90 شيوههاي جهاني همكاري بينالمللي تغيير يافت و به علت اتحاد شركتهاي بزرگ اين همكاري در ابتدا تبديل به هرج و مرج شد و گروههاي كاري كه از 20 كشور جهان بر سر يك ميز مذاكره مديريتي قرار گرفتند دچار مشكل شدند و به نتايج كمتري ميرسيدند. آنچه كه دراينجا پاسخگوي مشكلات مديريتي شد، همان مديريت گوناگوني و تنوع بود.
دكتر سپهري ادامه داد: ما بايد الگوهاي مديريتي درون كشوري خود را سامان دهيم و جوابگوي گفتگوي تمدنها از ديدگاه DIVERSITY MANAGEMENT كه مديريت افتراقات و اشتراكات مديريت است. يعني مديريت فرقهاي لمس شدني و ديدني مثل: جنس، مليت و نژاد همچنين مديريت ارزشهاي شخصي و فردي مثل فرهنگ، آداب و رسوم، اديان، مديريت توانايي علم و دانش فردي مثل تحصيلات، زبان و... نمودار شماره يك نشانهاي از اين وضعيت است.
از ديدگاه مديريت تنوع و گوناگوني يك مدير براي رسيدن به موفقيت در مديريت هرچه بهتر در جوامعي كه با تنوعات و وجوه افتراق زيادي روبروست، ابتدا بايد اشتراكات را يافته و براساس اشتراكات پيش برود. و يك فرصتي است كه از ديدگاه استراتژيك بسيار مهم ميباشد بهطور مثال ايران بهعنوان بنيانگذار گفتگوي تمدنها براي اجرايي كردن اين بحث با استفاده از فنون و تكنيكهاي مديريت تنوع و مديريت تغيير و دگرگوني ميتواند موفق شود. و ما ميخواهيم به جايي برسيم كه بگوييم مديريت ميان فرهنگي جوابگوي گفتگوي تمدنهاست .
|
 |
| در اين شماره مى خوانيد: |
| سر مقاله |
| جايگاه مشاوره مديريت |
| ميز گرد |
| ارتقا سرپرستى درگرو توسعه توانمنديها |
| مقالات |
|
رقابت براى تصاحب آينده برنامه ريزى منابع سازمانى، راهكار بهينه توليد برنامه ريزى هدف، به كجا بايد رفت؟ كاهش تصدى رفتارهاى سياسى در سازمان نقش پاركهاى علمى در توسعه شرق آسيا صفاى باطن ده انتقاد به استاندارهاىى ايزو 9000 بررسى ضريب همبستگى نمرات آزمون استخدامى با ارزشيابى سالانه |
| گزارش ويژه |
| خوشه هاى صنعتى، راه ميان بر پيشرفت |
| گزارشهاى داخلى |
|
پيگيرى اصلاحات در صنعت كاربردهاى مديريت تنوع و گوناگونى سازوكار حل اختلافات در سازمان تجارت جهانى راههاى حداكثر استفاده از توان فنى و مهندسى |
| كوتاه و خواندنى |
|
مشكلات شايسته گزينى در سازمانها مديريت، تخصص و مالكيت افكارنويسى نقش انسجام در اتقاى بهره ورى سازمانها |
| گزارش شبكه |
| نقش تكنولوژى جاوا در صنايع ساخت و توليد |
|
روى خط اينترنت |
| نگاهى به يك كتاب |
| پايان دموكراسى |
| معرفى كتاب |
| روي جلد |