تقدير
از زنان كارآفرين

طاهره داورزني

وزارت صنايع و معادن در آذرماه سال 1386 از زنان كارآفرين حوزه صنعت و معدن تقدير كرد. در همايش يك روزه‌اي كه به همين مناسبت برگزار شده بود، مهندس ثريا ظفرى، مشاور وزير صنايع و معادن در امور بانوان و خانواده، هدف از برگزارى اين همايش را ايجاد روحيه کارآفرينى و اشتغالزايى در بانوان اين حوزه برشمرد و افزود : بيش از50 مقاله از بانوان کارآفرين سراسر کشور به دبيرخانه همايش ارسال شده که با بررسى آنها در کميته فنى، شش مقاله برگزيده شده و در همايش ارائه خواهد شد.
ظفرى در خصوص نحوه انتخاب بانوان کارآفرين نمونه کشور گفت: در کميته بررسى بانوان کارآفرين نمونه کشور، پس از ارزيابى فهرست و مشخصات شمار زيادى از بانوان کارآفرين، 45 نفر انتخاب شده‌اند که 4 تن از آنان از بهره‌برداران معدن هستند و بقيه در صنايع مختلف به‌عنوان مديران واحد کارآفرينى مشغول به کار هستند.
وى در ادامه خاطر نشان کرد: اسامى و مشخصات اين بانوان کارآفرين در بانک اطلاعاتى که درباره کارآفرينان صنعت و معدن راه اندازى شده درج مى‌شود و به زودى اسامى ساير بانوان کارآفرين که تاکنون شناسايى نشده‌اند، وارد اين بانک اطلاعاتى خواهد شد که اين اقدام علاوه بر تشويق و ايجاد انگيزه براى اين افراد، در دستيابى به راهکارهاى حل مشکلات آنان و پيشبرد فعاليتهاى اين عزيزان موثر خواهد بود.
يكي از سخنران اين همايش، مهندس واعظ آشتياني : مديرعامل سازمان صنايع كوچك و شهرك‌هاي صنعتي ايران بود.
شروع بحث ايشان در مورد اهميت كارآفريني در ايران بود. وي در ابتداي سخنان خود به بررسي وضعيت اشتغال در دنيا و تجربه چين پرداخت و گفت: طبق آمار تا قبل از سال95-94 نيمي از جمعيت كشور چين گرسنه بودند، ولي در حال حاضر از جمعيت 300/1 ميليون نفري در حدود 800-700 ميليون نفر كارثابت دارند و بقيه فقيرهستند، يعني از گرسنگي به وضعيت فقر صعود پيدا كرده اند و آخرين آمار از وضعيت اقتصادي اين كشور نشان مي دهد كه مازاد اقتصادي اين كشور1500 ميليارد دلار مي باشد كه آماده سرمايه گذاري در كشورهاي ديگر مي باشد.
وي در ادامه تاكيد كرد: فرهنگ كاري مردم چين اين گونه است كه مي گويند ما آن‌قدركار مي كنيم تا صاحب‌كار آنقدر پولدار شود كه بتواند براي فرزندان‌مان نيز اشتغال ايجاد نمايد.
واعظ آشتياني در تحليل شرايط ايران گفت: توليد بدون كارخانه در ايران وجود دارد، اما به دليل نبودن نظم و قانون به افرادي كه كار توليدي مي كنند ظلم زيادي شده و افراد تحت استثمار قرار مي گيرند و براي جلوگيري از اين ظلم و استثمار مي بايست نظم و قانون در اين رابطه حاكم شود.
وي در همين ارتباط ادامه داد: ما براي رسيدن به نقطه مطلوب در زمينه اشتغال نياز به كار فرهنگي و فرهنگ‌سازي براي اشتغال و كارآفريني داريم و در اين مسير تنها نبايد به كاركرد نهادهاي اقتصادي اكتفا كنيم، نهادهاي اجتماعي مانند شهرداري‌ها در اين فرآيند بسيار مي‌توانند مثمرثمر و مفيد باشند و بايد با برنامه‌ريزي وقانون‌گذاري مناسب بتوانيم از پتانسيل‌هاي اقتصادي و اجتماعي موجود به صورت توامان بهره بگيريم.